دکتر رضا صائبی رادمتخصص مغز، اعصاب و ستون فقرات

تفسیر MRI کمر به زبان ساده؛ اصطلاحات گزارش، شدت دیسک و زمان مراجعه به جراح

در این راهنما اصطلاحات رایج گزارش MRI کمر، از برجستگی و فتق دیسک تا تنگی کانال و فشار بر ریشه عصب، به زبان ساده توضیح داده می‌شوند. همچنین می‌خوانید چرا شدت MRI به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست و چه علائمی به ارزیابی فوری یا مراجعه به جراح ستون فقرات نیاز دارند.

تصویر مفهومی بالینی از بررسی MRI ستون فقرات کمری و دیسک‌های بین مهره‌ای

نویسنده

تیم تحریریه کلینیک دکتر رضا صائبی راد

تیم آموزش بیمار

بازبینی پزشکی

دکتر رضا صائبی راد

جراح مغز و اعصاب

دیدن واژه‌هایی مانند «فتق دیسک»، «تنگی کانال»، «فشار بر ریشه عصب» یا «تغییرات دژنراتیو» در گزارش MRI کمر می‌تواند نگران‌کننده باشد. بااین‌حال، گزارش MRI به‌تنهایی تشخیص نهایی نیست و شدت علائم یا نیاز به جراحی را تعیین نمی‌کند. پزشک باید تصاویر و گزارش را در کنار شرح حال، محل انتشار درد، قدرت عضلات، حس، رفلکس‌ها و روند علائم بررسی کند.

این راهنما اصطلاحات رایج گزارش MRI ستون فقرات کمری را به زبان ساده توضیح می‌دهد. هدف آن کمک به درک بهتر گزارش است، نه تفسیر شخصی MRI یا جایگزین‌کردن ویزیت پزشک متخصص.

نکته اصلی: MRI را با علائم تطبیق دهید

تغییرات فرسایشی دیسک و مفاصل ستون فقرات در بسیاری از افراد بدون درد نیز دیده می‌شوند و با افزایش سن شایع‌تر می‌شوند. بنابراین وجود disc bulge، disc degeneration یا facet arthropathy الزاماً به این معنا نیست که همان یافته علت درد شماست.

یافته MRI زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که با الگوی علائم و معاینه هماهنگ باشد؛ برای مثال، فشار بر ریشه عصبی سمت راست در سطحی مشخص، همراه با درد، گزگز یا ضعف در مسیر همان عصب در پای راست. برای آشنایی بیشتر با ارتباط علائم و یافته‌های تصویربرداری می‌توانید راهنمای تشخیص و درمان دیسک کمر را بخوانید.

ساختار معمول گزارش MRI کمر

گزارش‌ها معمولاً از چند بخش تشکیل می‌شوند:

  • Clinical history یا indication: علت درخواست MRI، مانند کمردرد، سیاتیک، ضعف پا یا سابقه جراحی.
  • Technique: روش و توالی‌های تصویربرداری و اینکه MRI با تزریق یا بدون تزریق انجام شده است.
  • Findings: شرح راستای مهره‌ها، دیسک‌ها، کانال نخاعی، سوراخ‌های عصبی، مفاصل و بافت‌های اطراف.
  • Impression یا Conclusion: خلاصه مهم‌ترین یافته‌ها از نظر رادیولوژیست.

بخش Impression معمولاً بهترین نقطه برای شروع است، اما جزئیات هر سطح در بخش Findings برای مشخص‌کردن محل و سمت درگیری اهمیت دارد.

سطوح کمر در گزارش چه معنایی دارند؟

مهره‌های کمری معمولاً از L1 تا L5 نام‌گذاری می‌شوند. دیسک بین دو مهره با نام هر دو نوشته می‌شود؛ برای مثال L4-L5 یعنی دیسک میان مهره چهارم و پنجم کمری. L5-S1 نیز دیسک میان آخرین مهره کمری و استخوان خاجی است.

بسیاری از مشکلات دژنراتیو و فتق‌های دیسک در سطوح پایین‌تر کمر دیده می‌شوند، اما صرف ذکر یک سطح، شدت مشکل را نشان نمی‌دهد. همچنین تفاوت‌های مادرزادی مانند مهره انتقالی ممکن است شماره‌گذاری را دشوار کند؛ به همین دلیل پیش از تزریق یا جراحی باید سطح دقیق با تصاویر تطبیق داده شود.

اصطلاحات مربوط به خود دیسک

اصطلاح گزارشمعنای سادهنکته مهم
Disc desiccationکاهش آب و انعطاف‌پذیری دیسکاغلب بخشی از تغییرات وابسته به سن است و همیشه درد ایجاد نمی‌کند.
Disc degenerationتغییرات فرسایشی دیسکممکن است با کم‌آبی، کاهش ارتفاع یا تغییر شکل دیسک همراه باشد.
Loss of disc heightکاهش ارتفاع فضای دیسکمی‌تواند فضای خروج عصب را کمتر کند، اما اهمیت آن به میزان تنگی و علائم بستگی دارد.
Annular fissureشکاف در حلقه بیرونی دیسکاصطلاح «شکاف» از نظر علمی دقیق‌تر از «پارگی» است و وجود آن الزاماً علت درد نیست.
Disc bulgeبرجستگی گسترده حاشیه دیسکبه‌تنهایی معادل فتق موضعی یا نیاز به جراحی نیست.
Herniationبیرون‌زدگی موضعی ماده دیسکمی‌تواند به شکل protrusion یا extrusion توصیف شود.

Bulge یا برجستگی دیسک

در disc bulge بخش نسبتاً گسترده‌ای از حاشیه دیسک از محدوده طبیعی فراتر می‌رود. برجستگی می‌تواند خفیف باشد و هیچ فشاری بر عصب وارد نکند، یا همراه با تنگی کانال و سوراخ عصبی باشد. بنابراین واژه bulge به‌تنهایی درجه خطر را مشخص نمی‌کند.

Protrusion یا بیرون‌زدگی محدود

Protrusion نوعی فتق موضعی دیسک است که در آن قاعده بخش جابه‌جا‌شده از فاصله بیرون‌زدگی آن پهن‌تر است. اگر گزارش از central، paracentral یا foraminal protrusion نام ببرد، این واژه‌ها محل بیرون‌زدگی را مشخص می‌کنند.

Extrusion یا بیرون‌زدگی پیشرفته‌تر از نظر شکل

در extrusion قسمت بیرون‌زده ممکن است از محل اتصال خود به دیسک پهن‌تر باشد یا به بالا یا پایین فضای دیسک امتداد پیدا کند. این اصطلاح از نظر شکل‌شناسی با protrusion تفاوت دارد، اما لزوماً به معنای درد شدیدتر یا ضرورت قطعی جراحی نیست.

Sequestration یا قطعه جداشده

اگر بخشی از ماده دیسک ارتباط خود را با دیسک اصلی از دست داده باشد، از اصطلاح sequestration یا free fragment استفاده می‌شود. محل قطعه و اثر آن بر ریشه‌های عصبی برای تصمیم‌گیری مهم است.

نکته: bulge، protrusion، extrusion و sequestration توصیف شکل دیسک هستند. آن‌ها یک جدول ساده و قطعی برای تعیین «مرحله بیماری» یا زمان جراحی محسوب نمی‌شوند.

اصطلاحات مربوط به محل دیسک

  • Central: در بخش مرکزی کانال نخاعی.
  • Paracentral: کمی متمایل به راست یا چپ مرکز؛ این محل ممکن است ریشه عصبی عبوری را درگیر کند.
  • Subarticular یا lateral recess: در فضای کناری کانال که ریشه عصب پیش از خروج از آن عبور می‌کند.
  • Foraminal: در سوراخ بین‌مهره‌ای، یعنی مسیر خروج عصب.
  • Extraforaminal یا far lateral: بیرون از سوراخ عصبی.
  • Migration: حرکت ماده دیسک به سمت بالا یا پایین نسبت به فضای اصلی دیسک.

سمت ضایعه نیز مهم است. عبارت left paracentral یعنی بیرون‌زدگی در سمت چپ نزدیک مرکز کانال و bilateral foraminal narrowing یعنی تنگی سوراخ‌های عصبی در هر دو سمت.

تماس، جابه‌جایی و فشار بر عصب

رادیولوژیست ممکن است رابطه دیسک با عصب را با واژه‌های متفاوتی توصیف کند:

  • Abuts یا contacts: دیسک با عصب تماس دارد، بدون آنکه الزاماً تغییر شکل واضحی ایجاد کرده باشد.
  • Touches: معمولاً بیان دیگری برای تماس است.
  • Displaces: عصب از محل معمول خود جابه‌جا شده است.
  • Impinges یا compresses: فشار یا تغییر شکل مشخص‌تری بر ریشه عصب گزارش شده است.
  • Root crowding: ریشه‌های عصبی در فضای تنگ به یکدیگر نزدیک شده‌اند.

حتی عبارت nerve root compression نیز باید با معاینه تطبیق داده شود. بعضی افراد فشار تصویری دارند اما علامت قابل‌توجهی ندارند و در برخی دیگر، التهاب اطراف عصب می‌تواند با وجود فشار ظاهراً کمتر، درد زیادی ایجاد کند.

تنگی کانال و سوراخ عصبی

Central canal stenosis

تنگی کانال مرکزی یعنی فضای اصلی عبور ریشه‌های عصبی در کمر کم شده است. علت می‌تواند ترکیبی از برجستگی دیسک، آرتروز مفاصل فاست، ضخیم‌شدن رباط‌ها و لغزش مهره باشد. برای توضیح کامل‌تر علائم و درمان، مقاله تنگی کانال نخاعی را ببینید.

Lateral recess stenosis

تنگی لترال رسس یا فضای کناری کانال می‌تواند ریشه عصبی را پیش از ورود به سوراخ بین‌مهره‌ای تحت فشار قرار دهد. درد تیرکشنده، گزگز یا ضعف در مسیر عصب ممکن است با این یافته مرتبط باشد.

Neural foraminal stenosis

تنگی فورامن یعنی مسیر خروج عصب از کنار مهره باریک شده است. گزارش معمولاً سمت راست، چپ یا دوطرفه و شدت خفیف، متوسط یا شدید را ذکر می‌کند.

در بسیاری از گزارش‌ها شدت تنگی با واژه‌های mild، moderate و severe بیان می‌شود. این طبقه‌بندی تا حدی وابسته به معیار گزارش و قضاوت رادیولوژیست است؛ بنابراین یک کلمه به‌تنهایی نباید مبنای تصمیم درمانی قرار گیرد.

سایر اصطلاحات رایج گزارش

اصطلاحتوضیح ساده
Facet arthropathyتغییرات آرتروزی مفاصل کوچک پشت مهره‌ها که ممکن است با درد موضعی یا تنگی همراه باشد.
Ligamentum flavum hypertrophyضخیم‌شدن رباط زرد که می‌تواند در کاهش فضای کانال نقش داشته باشد.
Osteophyteزائده استخوانی ناشی از تغییرات فرسایشی.
Spondylosisاصطلاح کلی برای تغییرات فرسایشی ستون فقرات، شامل دیسک و استخوان.
Spondylolisthesisلغزش یک مهره نسبت به مهره مجاور؛ جهت و درجه لغزش باید مشخص شود.
Retrolisthesisجابه‌جایی مهره به سمت عقب نسبت به مهره زیرین.
Spondylolysis یا pars defectنقص یا شکستگی استرسی در بخش pars مهره که ممکن است با لغزش همراه باشد.
Schmorl nodeفرورفتگی ماده دیسک در صفحه انتهایی مهره؛ اغلب یک یافته اتفاقی است.
Modic changesتغییر سیگنال مغز استخوان در مجاورت صفحات انتهایی مهره که انواع مختلف دارد و باید در زمینه بالینی تفسیر شود.
Marrow edemaافزایش مایع یا تغییر سیگنال در مغز استخوان؛ علت آن بسته به محل و شرایط بیمار متفاوت است.
Conus medullarisانتهای نخاع؛ گزارش معمولاً طبیعی‌بودن محل و سیگنال آن را بررسی می‌کند.
Cauda equinaدسته ریشه‌های عصبی پایین‌تر از انتهای نخاع که فشردگی شدید آن می‌تواند اورژانسی باشد.

چگونه یک جمله گزارش را مرحله‌به‌مرحله بخوانیم؟

فرض کنید در گزارش نوشته شده است:

L4-L5: broad-based left paracentral disc protrusion causing moderate left lateral recess stenosis and contacting the descending L5 nerve root.

تفسیر ساده اجزای آن چنین است:

  1. L4-L5: مشکل در دیسک میان مهره چهارم و پنجم کمر گزارش شده است.
  2. Broad-based protrusion: یک فتق موضعی با قاعده نسبتاً پهن وجود دارد.
  3. Left paracentral: فتق کمی به سمت چپ مرکز کانال متمایل است.
  4. Moderate lateral recess stenosis: فضای کناری کانال در سمت چپ به میزان متوسط تنگ شده است.
  5. Contacting L5 root: دیسک با ریشه عصبی L5 تماس دارد.

این جمله ممکن است با درد یا گزگز در مسیر عصب L5 سمت چپ هماهنگ باشد، اما پزشک برای نتیجه‌گیری باید قدرت بالا آوردن مچ یا انگشت شست پا، حس، رفلکس‌ها و سایر علل احتمالی را نیز بررسی کند.

آیا اندازه دیسک شدت بیماری را مشخص می‌کند؟

نه به‌طور کامل. اندازه بیرون‌زدگی فقط یکی از عوامل است. یک فتق کوچک در محل حساس مانند فورامن ممکن است علامت بیشتری از یک برجستگی بزرگ مرکزی ایجاد کند. در مقابل، بیرون‌زدگی نسبتاً بزرگ ممکن است فضای کافی اطراف عصب داشته باشد و علائم محدودی ایجاد کند.

شدت بالینی بیشتر به مجموعه زیر وابسته است:

  • محل و سمت ضایعه؛
  • میزان فشار بر عصب و کانال؛
  • درد تیرکشنده و محدودیت فعالیت؛
  • بی‌حسی یا کاهش حس؛
  • ضعف عضلانی و روند آن؛
  • اختلال در ایستادن یا راه‌رفتن؛
  • مدت علائم و پاسخ به درمان‌های غیرجراحی؛
  • هماهنگی یافته MRI با معاینه عصبی.

چه زمانی MRI کمر معمولاً درخواست می‌شود؟

MRI از میدان مغناطیسی و امواج رادیویی استفاده می‌کند و پرتو یونیزان ندارد. بااین‌حال، برای هر کمردرد تازه‌ای ضروری نیست. راهنماهای بالینی معمولاً تصویربرداری روتین را در کمردرد بدون علائم هشدار توصیه نمی‌کنند، زیرا نتیجه MRI در بسیاری از موارد درمان اولیه را تغییر نمی‌دهد.

MRI بیشتر زمانی مطرح می‌شود که علائم عصبی شدید یا پیشرونده وجود داشته باشد، پزشک به بیماری جدی مانند عفونت، تومور یا شکستگی مشکوک باشد، علائم با درمان اولیه بهبود نیابند، یا نتیجه تصویربرداری قرار باشد بر تصمیم درمانی مانند تزریق یا جراحی اثر بگذارد.

MRI با تزریق یا بدون تزریق؟

بسیاری از MRIهای مربوط به فتق دیسک و سیاتیک بدون تزریق انجام می‌شوند. تزریق گادولینیوم ممکن است در بررسی عفونت، تومور، التهاب یا بعضی مشکلات پس از جراحی کمک‌کننده باشد. بیمار باید پیش از MRI درباره وسایل فلزی یا الکترونیکی کاشته‌شده، سابقه جراحی، بارداری احتمالی، بیماری کلیه و واکنش قبلی به ماده حاجب به مرکز تصویربرداری اطلاع دهد.

چه زمانی باید فوراً به اورژانس مراجعه کرد؟

در صورت بروز هر یک از علائم زیر منتظر نوبت معمول، تفسیر آنلاین گزارش یا بهبود خودبه‌خودی نمانید و فوراً برای ارزیابی اورژانسی مراجعه کنید:

  • ناتوانی جدید در شروع ادرار، احتباس ادرار یا از دست‌دادن حس پرشدن مثانه؛
  • بی‌اختیاری جدید ادرار یا مدفوع؛
  • بی‌حسی تازه در ناحیه زینی، یعنی بین پاها، اطراف مقعد یا اندام تناسلی؛
  • ضعف جدید یا رو به افزایش در یک یا هر دو پا؛
  • افتادگی پا، زمین‌خوردن یا مشکل واضح و جدید در راه‌رفتن؛
  • کمردرد همراه با تب، لرز یا بدحالی، به‌ویژه در فرد دارای ضعف ایمنی یا سابقه عفونت؛
  • درد شدید پس از ضربه مهم یا در فرد مبتلا به پوکی استخوان؛
  • کمردرد جدید همراه با سابقه سرطان، کاهش وزن غیرقابل توضیح یا درد شبانه مداوم.

ترکیب اختلال ادرار یا مدفوع، بی‌حسی ناحیه زینی و ضعف پا می‌تواند مطرح‌کننده سندرم دم‌اسبی باشد. این وضعیت نادر است، اما برای جلوگیری از آسیب ماندگار عصبی باید سریع بررسی شود.

چه زمانی مراجعه به جراح ستون فقرات لازم است؟

وجود کلمه «دیسک» در MRI به‌تنهایی دلیل مراجعه فوری یا انجام جراحی نیست. ارزیابی جراح مغز و اعصاب یا جراح ارتوپدی ستون فقرات معمولاً در شرایط زیر اهمیت بیشتری دارد:

  • ضعف عضلانی عینی، تازه یا در حال پیشرفت؛
  • افتادگی پا یا اختلال قابل‌توجه در راه‌رفتن؛
  • علائم احتمالی سندرم دم‌اسبی؛
  • درد تیرکشنده شدید و ناتوان‌کننده که با درمان مناسب غیرجراحی کنترل نشده است؛
  • بی‌حسی یا نقص عصبی پایدار که با محل فشار در MRI هماهنگ است؛
  • تنگی کانال علامت‌دار با محدودیت جدی در ایستادن یا راه‌رفتن؛
  • شک به ناپایداری مهره، شکستگی، عفونت یا توده؛
  • نیاز به تصمیم‌گیری درباره تزریق، رفع فشار یا سایر مداخلات.

در بیشتر بیماران مبتلا به فتق دیسک، درمان ابتدا غیرجراحی است. تصمیم به عمل بر پایه شدت و روند علائم، معاینه عصبی، اثر بیماری بر زندگی روزمره، پاسخ به درمان و تطابق MRI با نشانه‌ها گرفته می‌شود. برای شناخت علائم عصبی منتشرشونده به پا، راهنمای تشخیص و درمان سیاتیک نیز مفید است.

آیا با دیدن گزارش MRI باید استراحت مطلق کرد؟

معمولاً صرف وجود دیسک یا تغییرات فرسایشی در MRI دلیلی برای استراحت طولانی، قطع کامل فعالیت یا انجام تمرین خودسرانه نیست. میزان فعالیت باید با علائم و توصیه پزشک یا فیزیوتراپیست تنظیم شود. استراحت طولانی ممکن است باعث کاهش قدرت عضلات و دشوارترشدن بازگشت به فعالیت شود.

نوع تمرین برای همه یکسان نیست؛ حرکتی که برای یک الگوی درد مناسب است ممکن است در فردی با ضعف عصبی، تنگی شدید یا بیماری دیگر مناسب نباشد. پس از ارزیابی بالینی می‌توان از راهنمای تمرینات مناسب سیاتیک و فتق دیسک کمر به‌عنوان اطلاعات تکمیلی استفاده کرد.

برای ویزیت پس از MRI چه چیزهایی آماده کنیم؟

  • فایل تصاویر یا CD را همراه گزارش کتبی ببرید؛ پزشک ممکن است نیاز داشته باشد خود تصاویر را ببیند.
  • زمان شروع درد و مسیر انتشار آن را یادداشت کنید.
  • سمت بی‌حسی، گزگز یا ضعف را مشخص کنید.
  • تغییر توان راه‌رفتن، ایستادن، بالا رفتن از پله یا راه‌رفتن روی پاشنه و پنجه را توضیح دهید.
  • در صورت وجود، گزارش MRI قبلی و زمان انجام آن را همراه داشته باشید.
  • فهرست درمان‌های انجام‌شده و میزان تأثیر آن‌ها را ارائه دهید.
  • هرگونه تغییر در کنترل ادرار و مدفوع یا حس ناحیه زینی را فوراً بیان کنید.

جمع‌بندی

گزارش MRI کمر نقشه‌ای از ساختار ستون فقرات است، نه حکم قطعی درباره علت درد یا نیاز به جراحی. واژه‌هایی مانند bulge، protrusion، extrusion، تنگی کانال و تماس با عصب باید در کنار محل علائم، معاینه عصبی و روند بیماری تفسیر شوند. بسیاری از تغییرات دژنراتیو در افراد بدون علامت نیز دیده می‌شوند.

ضعف پیشرونده پا، اختلال ادرار یا مدفوع و بی‌حسی ناحیه زینی علائم هشدار اورژانسی هستند. در سایر موارد، پزشک با مقایسه تصاویر و معاینه مشخص می‌کند که درمان غیرجراحی، پیگیری، ارجاع تخصصی یا جراحی مناسب‌تر است. این مطلب جایگزین ارزیابی پزشک واجد صلاحیت نیست و نسخه پیشنهادی آن باید پیش از انتشار تحت بازبینی انسانی و پزشکی قرار گیرد.

این مطلب برای شما مفید بود؟

آن را با افرادی که ممکن است به آن نیاز داشته باشند به اشتراک بگذارید.

سوالات متداول

آیا برجستگی دیسک در MRI یعنی باید جراحی شوم؟

خیر. اصطلاح «برجستگی دیسک» فقط شکل دیسک را توصیف می‌کند و به‌تنهایی نشان‌دهنده نیاز به جراحی نیست. محل ضایعه، فشار واقعی بر عصب، درد تیرکشنده، ضعف عضلانی، اختلال راه‌رفتن، مدت علائم و پاسخ به درمان غیرجراحی در تصمیم‌گیری مهم‌ترند.

از کجا بفهمیم دیسک کمر در MRI خفیف است یا شدید؟

هیچ عدد یا واژه‌ای به‌تنهایی شدت بیماری را مشخص نمی‌کند. اصطلاحاتی مانند mild، moderate و severe، محل تنگی، درگیری ریشه عصب و مهم‌تر از همه هماهنگی یافته‌ها با علائم و معاینه عصبی باید کنار هم بررسی شوند.

تفاوت bulge، protrusion، extrusion و sequestration چیست؟

Bulge معمولاً بیرون‌زدگی نسبتاً گسترده حاشیه دیسک است. Protrusion نوعی فتق موضعی است که قاعده آن از قسمت بیرون‌زده پهن‌تر است. در extrusion، بخش بیرون‌زده از ناحیه اتصال خود باریک‌تر یا از فضای دیسک فراتر رفته است. در sequestration قطعه‌ای از دیسک ارتباط خود را با دیسک اصلی از دست داده است. این ترتیب لزوماً مسیر قطعی پیشرفت بیماری یا معیار مستقیم نیاز به جراحی نیست.

آیا هر یافته غیرطبیعی در MRI علت کمردرد است؟

خیر. تغییراتی مانند کم‌آبی دیسک، کاهش ارتفاع، برجستگی دیسک و آرتروز مفاصل فاست در افراد بدون درد نیز دیده می‌شوند و با افزایش سن شایع‌تر می‌شوند. MRI باید با محل درد، انتشار آن، قدرت عضلات، حس و رفلکس‌ها تطبیق داده شود.

عبارت تماس با ریشه عصب با فشردگی عصب چه تفاوتی دارد؟

تماس یا abutment یعنی دیسک به ریشه عصب رسیده است، اما گزارش ممکن است تغییر شکل واضح عصب را نشان ندهد. Compression یا impingement معمولاً به فشار یا تغییر شکل مشخص‌تر عصب اشاره دارد. با این حال، اهمیت هر دو اصطلاح به وجود علائم هماهنگ در همان سمت و مسیر عصبی بستگی دارد.

آیا MRI کمر باید با تزریق انجام شود؟

MRI معمولاً فقط زمانی به گادولینیوم نیاز دارد که پزشک به عفونت، تومور، التهاب یا بعضی مشکلات پس از جراحی مشکوک باشد. برای بسیاری از موارد فتق دیسک و سیاتیک، MRI بدون تزریق کافی است. تصمیم نهایی به پرسش بالینی و سابقه بیمار بستگی دارد.

چه زمانی با گزارش MRI کمر باید به جراح مغز و اعصاب یا ستون فقرات مراجعه کرد؟

در صورت احتباس یا بی‌اختیاری جدید ادرار یا مدفوع، بی‌حسی ناحیه بین پاها و اطراف اندام تناسلی، ضعف جدید یا رو به افزایش پا، افتادگی پا یا مشکل واضح در راه‌رفتن باید فوراً ارزیابی اورژانسی انجام شود. درد مقاوم و محدودکننده، ضعف پایدار یا یافته‌ای که با علائم عصبی هماهنگ است نیز می‌تواند نیازمند ویزیت برنامه‌ریزی‌شده جراح ستون فقرات باشد.

برای ویزیت پس از MRI چه مدارکی همراه داشته باشیم؟

گزارش قبلی و جدید، فایل تصاویر یا CD، فهرست داروها، زمان شروع علائم و توضیح مسیر انتشار درد را همراه داشته باشید. وجود بی‌حسی، ضعف، افتادگی پا، کاهش توان راه‌رفتن یا تغییر کنترل ادرار و مدفوع را دقیق و بدون کم‌اهمیت جلوه‌دادن بیان کنید.

مطالب مرتبط

4 مورد