دکتر رضا صائبی راد
دکتر رضا صائبی رادمتخصص مغز، اعصاب و ستون فقرات

تومور مغزی؛ از علائم اولیه تا تشخیص، جراحی و درمان

تومور مغزی یکی از مهم‌ترین بیماری‌های سیستم عصبی مرکزی است که می‌تواند افراد را در هر سنی درگیر کند. بسیاری از افراد پس از شنیدن عبارت «تومور مغزی» بلافاصله به سرطان فکر می‌کنند، در حالی که همه تومورهای مغزی بدخیم نیستند و بسیاری از آن‌ها در صورت تشخیص به‌موقع، قابل درمان یا کنترل هستند.

تصویر شماتیک تومور مغزی در نیمکره مغز انسان همراه با نمایش محل تومور و ساختار مغز

نویسنده

مهدی غلامپور

عضو تحریریه سایت دکتر رضا صائبی راد


تومور مغزی چیست؟

تومور مغزی به رشد غیرطبیعی و کنترل‌نشده سلول‌ها در داخل مغز یا ساختارهای اطراف آن گفته می‌شود. این سلول‌ها به‌تدریج تکثیر شده و توده‌ای را تشکیل می‌دهند که می‌تواند بر بافت طبیعی مغز، اعصاب، عروق یا مسیر گردش مایع مغزی نخاعی فشار وارد کند.

برخلاف بسیاری از اندام‌های بدن، فضای داخل جمجمه محدود است و امکان گسترش بافت وجود ندارد. به همین دلیل حتی یک تومور کوچک نیز اگر در محل حساسی از مغز ایجاد شود، ممکن است باعث بروز علائم قابل توجهی شود.

تومورهای مغزی از نظر منشأ به دو گروه اصلی تقسیم می‌شوند. گروه اول، تومورهای اولیه مغز هستند که از سلول‌های خود مغز، پرده‌های مغزی، اعصاب مغزی یا غده هیپوفیز منشأ می‌گیرند. گروه دوم، تومورهای متاستاتیک یا ثانویه هستند که در اثر انتشار سلول‌های سرطانی از سایر اندام‌های بدن مانند ریه، پستان یا کلیه به مغز ایجاد می‌شوند. 

اگر علائم مشکوک به تومور مغزی دارید، مراجعه زودهنگام به جراح مغز و اعصاب می‌تواند در تشخیص و درمان مؤثر باشد. برای دریافت مشاوره و تعیین وقت، به صفحه رزرو ویزیت جراح مغز و اعصاب مراجعه کنید.

آیا همه تومورهای مغزی سرطان هستند؟
یکی از رایج‌ترین نگرانی‌های بیماران این است که آیا هر تومور مغزی به معنای سرطان است یا خیر. پاسخ این سؤال خیر است. بخش قابل توجهی از تومورهای مغزی خوش‌خیم هستند. این تومورها معمولاً رشد آهسته‌ای دارند، به سایر اندام‌های بدن گسترش پیدا نمی‌کنند و در بسیاری از موارد با جراحی به‌طور کامل درمان می‌شوند.
در مقابل، تومورهای بدخیم رشد سریع‌تری دارند و ممکن است به بافت‌های اطراف مغز نفوذ کنند. این گروه معمولاً به درمان‌های تکمیلی مانند رادیوتراپی یا شیمی‌درمانی نیز نیاز دارند.
البته باید توجه داشت که خوش‌خیم بودن یک تومور به معنای بی‌خطر بودن آن نیست. اگر یک تومور خوش‌خیم در نزدیکی مراکز حیاتی مغز قرار داشته باشد، حتی بدون بدخیم بودن نیز می‌تواند باعث اختلالات عصبی مهم شود و نیاز به درمان پیدا کند.

چرا شناخت تومور مغزی اهمیت دارد؟
علائم تومور مغزی معمولاً به‌تدریج ایجاد می‌شوند و بسیاری از آن‌ها با بیماری‌های شایع‌تری مانند میگرن، مشکلات گوش داخلی یا حتی استرس اشتباه گرفته می‌شوند. همین موضوع ممکن است باعث تأخیر در مراجعه به پزشک شود.
تشخیص زودهنگام این بیماری، شانس درمان موفق را افزایش می‌دهد و در بسیاری از موارد امکان برداشتن کامل تومور یا کنترل مناسب آن را فراهم می‌کند. به همین دلیل آشنایی با علائم هشداردهنده و مراجعه به‌موقع به متخصص مغز و اعصاب یا جراح مغز و اعصاب اهمیت زیادی دارد.

انواع تومور مغزی؛ تومورهای مغز چگونه دسته‌بندی می‌شوند؟
پس از آشنایی با مفهوم تومور مغزی، یکی از مهم‌ترین پرسش‌ها این است که همه تومورهای مغزی یکسان هستند؟ پاسخ این سؤال منفی است. تومورهای مغزی از نظر منشأ، سرعت رشد، میزان تهاجم و روش درمان تفاوت‌های قابل‌توجهی با یکدیگر دارند. به همین دلیل، تشخیص دقیق نوع تومور اولین و مهم‌ترین گام در انتخاب بهترین روش درمان محسوب می‌شود.
امروزه طبقه‌بندی تومورهای مغزی بر اساس طبقه‌بندی WHO 2021 انجام می‌شود. در این سیستم، علاوه بر ظاهر سلول‌ها زیر میکروسکوپ، ویژگی‌های مولکولی و ژنتیکی تومور نیز بررسی می‌شوند تا تشخیص دقیق‌تر و درمان مناسب‌تری برای بیمار انتخاب شود.

انواع تومور مغزی؛ تومورهای مغز چگونه دسته‌بندی می‌شوند؟
پس از آشنایی با مفهوم تومور مغزی، یکی از مهم‌ترین پرسش‌ها این است که همه تومورهای مغزی یکسان هستند؟ پاسخ این سؤال منفی است. تومورهای مغزی از نظر منشأ، سرعت رشد، میزان تهاجم و روش درمان تفاوت‌های قابل‌توجهی با یکدیگر دارند. به همین دلیل، تشخیص دقیق نوع تومور اولین و مهم‌ترین گام در انتخاب بهترین روش درمان محسوب می‌شود.
امروزه طبقه‌بندی تومورهای مغزی بر اساس طبقه‌بندی WHO 2021 انجام می‌شود. در این سیستم، علاوه بر ظاهر سلول‌ها زیر میکروسکوپ، ویژگی‌های مولکولی و ژنتیکی تومور نیز بررسی می‌شوند تا تشخیص دقیق‌تر و درمان مناسب‌تری برای بیمار انتخاب شود. 

گلیوما؛ شایع‌ترین تومور اولیه مغز
گلیوماها از سلول‌های گلیال منشأ می‌گیرند؛ سلول‌هایی که وظیفه حمایت و تغذیه نورون‌ها را بر عهده دارند. این گروه، شایع‌ترین تومورهای اولیه مغز را تشکیل می‌دهند و می‌توانند از انواع کم‌خطر تا بسیار تهاجمی متغیر باشند.امروزه در تشخیص گلیوما علاوه بر بررسی بافت‌شناسی، وجود جهش‌های ژنتیکی مانند IDH mutation و 1p/19q codeletion نیز اهمیت زیادی دارد، زیرا این تغییرات بر پیش‌آگهی و انتخاب درمان تأثیر مستقیم دارند.
گلیوبلاستوما؛ تهاجمی‌ترین تومور مغزی
گلیوبلاستوما یکی از شناخته‌شده‌ترین و تهاجمی‌ترین تومورهای مغزی در بزرگسالان است. این تومور رشد سریعی دارد و معمولاً به بافت‌های اطراف نفوذ می‌کند؛ به همین دلیل درمان آن اغلب ترکیبی از جراحی، رادیوتراپی و شیمی‌درمانی است.
اگرچه درمان گلیوبلاستوما چالش‌برانگیز است، اما پیشرفت روش‌های جراحی و درمان‌های دارویی در سال‌های اخیر باعث بهبود نتایج درمان در بسیاری از بیماران شده است.

مننژیوم؛ شایع‌ترین تومور خوش‌خیم مغز
مننژیوم از پرده‌های محافظ مغز (مننژ) منشأ می‌گیرد و شایع‌ترین تومور خوش‌خیم داخل جمجمه محسوب می‌شود. این تومورها معمولاً رشد آهسته‌ای دارند و در بسیاری از موارد هنگام انجام MRI به دلایل دیگر، به‌طور اتفاقی کشف می‌شوند. با این حال، اگر اندازه آن‌ها افزایش یابد یا بر مغز و اعصاب فشار وارد کنند، ممکن است نیاز به جراحی یا رادیوسرجری داشته باشند.


در این تصویر یک مننژیوما و خصوصیاتش به نمایش در امده است.به نکات کلیدی توجه کنید.

شوانوما و آدنوم هیپوفیز
شوانوماها از سلول‌های شوان اعصاب منشأ می‌گیرند و شایع‌ترین نوع آن‌ها شوانوم عصب شنوایی است که معمولاً با کاهش شنوایی، وزوز گوش و اختلال تعادل همراه است.
آدنوم‌های هیپوفیز نیز از غده هیپوفیز ایجاد می‌شوند و ممکن است با اختلالات هورمونی، سردرد یا کاهش میدان بینایی خود را نشان دهند. بسیاری از این تومورها خوش‌خیم هستند و بسته به شرایط بیمار با دارو، جراحی یا رادیوسرجری درمان می‌شوند.

تومورهای متاستاتیک؛ وقتی سرطان به مغز گسترش پیدا می‌کند
همه تومورهای مغزی از خود مغز منشأ نمی‌گیرند. در برخی بیماران، سلول‌های سرطانی از اندام‌هایی مانند ریه، پستان، کلیه یا پوست وارد جریان خون شده و به مغز می‌رسند. به این حالت متاستاز مغزی گفته می‌شود.
در بزرگسالان، متاستازهای مغزی حتی از بسیاری از تومورهای اولیه مغز نیز شایع‌تر هستند و درمان آن‌ها به نوع سرطان اولیه، تعداد ضایعات و وضعیت عمومی بیمار بستگی دارد. 

این تصویر به خوبی نکاتی که تا اینجا درباره انواع تومور ها  گفته شد رو جمع بندی می کند.

علت تومور مغزی چیست؟ چه عواملی خطر ابتلا را افزایش می‌دهند؟
پس از آشنایی با انواع تومورهای مغزی، یکی از رایج‌ترین سؤالات بیماران این است که چرا تومور مغزی ایجاد می‌شود؟ واقعیت این است که در بیشتر موارد، علت دقیق ایجاد تومور مغزی هنوز مشخص نیست. پژوهشگران معتقدند این بیماری در نتیجه مجموعه‌ای از تغییرات ژنتیکی، عوامل محیطی و شرایط فردی ایجاد می‌شود و معمولاً نمی‌توان یک عامل مشخص را به‌عنوان علت اصلی معرفی کرد.
با این حال، مطالعات علمی چندین عامل را شناسایی کرده‌اند که می‌توانند خطر ابتلا به برخی از تومورهای مغزی را افزایش دهند. آشنایی با این عوامل می‌تواند به تشخیص زودهنگام و پیگیری مناسب افراد پرخطر کمک کند.

تغییرات ژنتیکی؛ یکی از مهم‌ترین عوامل ایجاد تومور مغزی
تمام سلول‌های بدن دارای ژن‌هایی هستند که رشد، تقسیم و مرگ طبیعی سلول را کنترل می‌کنند. هنگامی که در این ژن‌ها جهش یا تغییراتی ایجاد شود، ممکن است سلول‌ها به‌صورت کنترل‌نشده تکثیر شوند و در نهایت یک تومور تشکیل دهند.در بسیاری از تومورهای مغزی این تغییرات تنها در سلول‌های تومور دیده می‌شوند و از والدین به ارث نمی‌رسند. به همین دلیل، ابتلای یک فرد به تومور مغزی معمولاً به این معنا نیست که سایر اعضای خانواده نیز به آن مبتلا خواهند شد.

آیا تومور مغزی ارثی است؟
بیشتر تومورهای مغزی ارثی نیستند و به‌صورت پراکنده ایجاد می‌شوند. با این حال، درصد کمی از بیماران دارای سندرم‌های ژنتیکی خاصی هستند که احتمال ابتلا به برخی تومورهای مغزی را افزایش می‌دهند.
از جمله این بیماری‌ها می‌توان به نوروفیبروماتوز، سندرم لی-فرامنی، سندرم تورکوت و توبروس اسکلروزیس اشاره کرد. در افرادی که سابقه خانوادگی این بیماری‌ها یا چند مورد تومور مغزی در بستگان نزدیک دارند، ممکن است انجام مشاوره ژنتیک توصیه شود.

افزایش سن و خطر ابتلا به تومور مغزی
تومور مغزی ممکن است در هر سنی ایجاد شود، اما احتمال بروز بسیاری از انواع آن با افزایش سن بیشتر می‌شود. برای مثال، مننژیوم و گلیوبلاستوما بیشتر در میانسالی و سالمندی دیده می‌شوند، در حالی که برخی تومورهای دیگر مانند مدولوبلاستوما در کودکان شیوع بیشتری دارند.به همین دلیل، پزشک هنگام بررسی علائم بیمار، سن او را نیز در کنار سایر عوامل در نظر می‌گیرد. 
در این دیاگرام توزیع تومور های مغزی رو بر اساس سن مشاهده می کنید.اطلاع از این موضوع اعمیت ویژه ای دارد.

قرار گرفتن در معرض پرتوهای یونیزان
یکی از معدود عوامل خطر که ارتباط آن با تومور مغزی به‌خوبی اثبات شده، قرار گرفتن در معرض دوزهای بالای پرتوهای یونیزان است.
برای مثال، افرادی که در دوران کودکی به دلیل برخی سرطان‌ها تحت پرتودرمانی ناحیه سر قرار گرفته‌اند، ممکن است سال‌ها بعد بیشتر از سایر افراد در معرض ابتلا به برخی تومورهای مغزی باشند. البته باید توجه داشت که انجام تصویربرداری‌های پزشکی مانند CT اسکن در شرایط ضروری، با این موضوع تفاوت دارد و نباید باعث نگرانی بی‌مورد بیماران شود.

متاستاز؛ شایع‌ترین علت تومورهای ثانویه مغز
همه تومورهای مغزی از خود مغز منشأ نمی‌گیرند. در بسیاری از بیماران، سلول‌های سرطانی از اندام دیگری مانند ریه، پستان، کلیه یا پوست وارد جریان خون شده و به مغز منتقل می‌شوند. به این حالت متاستاز مغزی گفته می‌شود.
اهمیت الگو متاستاز در سرطان های مختلف بسیار مهم است هم سرطان ریه و هم سرطان پستان بسیار در جوامع شایع هستند و یکی از محل های اصلی متاستاز انها مغز است.

آیا می‌توان از تومور مغزی پیشگیری کرد؟
از آنجا که علت بیشتر تومورهای مغزی هنوز به‌طور کامل شناخته نشده است، راهکار قطعی برای پیشگیری از این بیماری وجود ندارد. با این حال، مراجعه زودهنگام در صورت بروز علائم عصبی، پیگیری مناسب سرطان‌های اولیه، انجام معاینات منظم در افراد پرخطر و پرهیز از مواجهه غیرضروری با پرتوهای یونیزان می‌تواند در تشخیص زودرس و بهبود نتایج درمان نقش مهمی داشته باشد.

مهم‌ترین علائم و نشانه‌های تومور مغزی
علائم تومور مغزی در همه بیماران یکسان نیست و بسته به نوع تومور، محل قرارگیری، اندازه، سرعت رشد و میزان فشار واردشده بر بافت مغز می‌تواند بسیار متفاوت باشد. برخی تومورها برای مدت طولانی هیچ علامتی ایجاد نمی‌کنند و به‌طور اتفاقی در MRI یا CT اسکن تشخیص داده می‌شوند، در حالی که برخی دیگر از همان مراحل اولیه با علائم واضح همراه هستند.
به طور کلی، علائم تومور مغزی به دو دلیل اصلی ایجاد می‌شوند؛ یا تومور با رشد خود باعث افزایش فشار داخل جمجمه می‌شود، یا مستقیماً ناحیه‌ای از مغز را که مسئول یک عملکرد خاص است، درگیر می‌کند. به همین دلیل، محل قرارگیری تومور نقش بسیار مهمی در نوع علائم بیمار دارد.
تشخیص زودهنگام این علائم می‌تواند نقش مهمی در درمان موفق بیماری داشته باشد. البته باید توجه داشت که وجود این نشانه‌ها به معنای ابتلا به تومور مغزی نیست و بسیاری از آن‌ها ممکن است در بیماری‌های دیگری نیز دیده شوند. با این حال، اگر این علائم به‌صورت مداوم، پیشرونده یا همراه با اختلالات عصبی ظاهر شوند، مراجعه به متخصص مغز و اعصاب یا جراح مغز و اعصاب ضروری است.

در این تصویر نشانه های اصلی درگیری انواع مناطق مغزی رو میبینیم به یاد سپاردن این نشانه ها بسیار مفید است

سردرد؛ شایع‌ترین علامت تومور مغزی
سردرد یکی از شایع‌ترین علائم تومور مغزی است، اما باید تأکید کرد که اکثر سردردها ارتباطی با تومور مغزی ندارند. سردرد ناشی از تومور معمولاً به‌تدریج شدت می‌گیرد، نسبت به گذشته متفاوت است، در ساعات اولیه صبح بیشتر احساس می‌شود و ممکن است هنگام سرفه، عطسه یا خم شدن تشدید شود.اگر سردرد با تهوع، استفراغ، تشنج، اختلال بینایی یا ضعف اندام‌ها همراه باشد، باید سریع‌تر مورد بررسی قرار گیرد. 

سردرد شدید، اختلال بینایی یا ضعف اندام‌ها همیشه به معنای وجود تومور مغزی نیست و گاهی می‌توانند در بیماری‌های عروقی مغز مانند آنوریسم مغزی نیز دیده شوند. برای آشنایی با تفاوت این دو بیماری، مقاله آنوریسم مغزی؛ علائم، علل و روش‌های درمان را مطالعه کنید.

تشنج؛ گاهی اولین نشانه بیماری
در برخی بیماران، نخستین علامت تومور مغزی تشنج است. این موضوع به‌ویژه در بزرگسالانی که سابقه قبلی تشنج ندارند اهمیت زیادی دارد. تشنج می‌تواند به صورت حرکات غیرارادی یک دست یا پا، پرش عضلات، کاهش هوشیاری یا تشنج عمومی ظاهر شود. هر تشنج جدید در بزرگسالی نیازمند بررسی دقیق با تصویربرداری مغز است.
تشنج میتواند علت های گوناگون داشته باشد شناخت انوعش و الگو های ان برای یک  پزشک کارامد است.  

در صورت تجربه سردردهای مداوم، تشنج، اختلال بینایی یا ضعف اندام‌ها، بهتر است هرچه سریع‌تر توسط متخصص مغز و اعصاب معاینه شوید. برای دریافت نوبت کلیک کنید.
برخی علائم مانند درد گردن، بی‌حسی دست‌ها یا ضعف اندام فوقانی همیشه ناشی از تومور مغزی نیستند و ممکن است به علت مشکلات ستون فقرات گردنی مانند دیسک گردن ایجاد شوند. برای آشنایی با این بیماری، مقاله دیسک گردن؛ علائم، تشخیص و درمان را مطالعه کنید. 
ضعف یا بی‌حسی اندام‌ها
اگر تومور نواحی حرکتی یا حسی مغز را درگیر کند، ممکن است بیمار دچار ضعف یا بی‌حسی در صورت، دست یا پا شود. این علائم معمولاً در یک سمت بدن ظاهر می‌شوند و گاهی به‌اشتباه با سکته مغزی اشتباه گرفته می‌شوند.شدت این علائم معمولاً به‌تدریج افزایش پیدا می‌کند و ممکن است انجام فعالیت‌های روزمره را برای بیمار دشوار کند.

برخی از علائم تومور مغزی مانند ضعف ناگهانی اندام‌ها، اختلال گفتار یا کاهش بینایی ممکن است با سکته مغزی اشتباه گرفته شوند. برای آشنایی با تفاوت این دو بیماری، مقاله علائم و درمان سکته مغزی را نیز مطالعه کنید.

اختلال در گفتار، حافظه و تمرکز
تومورهایی که لوب فرونتال یا تمپورال را درگیر می‌کنند، می‌توانند باعث اختلال در تکلم، کاهش حافظه، کاهش تمرکز، کند شدن تفکر یا تغییرات شخصیتی شوند. در بسیاری از موارد، اعضای خانواده زودتر از خود بیمار متوجه تغییرات رفتاری یا مشکلات شناختی او می‌شوند.

اختلال بینایی و دوبینی
اگر تومور مسیرهای بینایی، لوب پس‌سری یا ناحیه هیپوفیز را درگیر کند، ممکن است علائمی مانند تاری دید، دوبینی یا کاهش میدان بینایی ایجاد شود.گاهی بیمار متوجه می‌شود که اجسام اطراف را از یک سمت کمتر می‌بیند یا هنگام رانندگی و مطالعه با مشکل مواجه شده است. 

تومور های هیپوفیز می توانند بر روی کیاسمای بینایی فضار وارد کرده و باعث مشکلات بینایی شوند. 

اختلال تعادل و سرگیجه
تومورهای مخچه یا ساقه مغز می‌توانند باعث اختلال تعادل، ناهماهنگی حرکات، سرگیجه، لرزش یا دشواری در راه رفتن شوند. برخی بیماران احساس می‌کنند بدون علت مشخص تعادل خود را از دست می‌دهند یا هنگام راه رفتن به یک سمت منحرف می‌شوند.

تهوع و استفراغ بدون علت گوارشی
افزایش فشار داخل جمجمه ممکن است باعث تهوع و استفراغ، به‌ویژه در ساعات اولیه صبح شود. اگر این علائم همراه با سردرد یا سایر علائم عصبی باشند، باید جدی گرفته شوند.

تغییرات رفتاری و شخصیتیَ
تومورهای لوب فرونتال ممکن است باعث تغییر خلق‌وخو، کاهش انگیزه، تحریک‌پذیری، بی‌تفاوتی یا اختلال در تصمیم‌گیری شوند. گاهی این تغییرات به‌اشتباه به مشکلات روان‌پزشکی نسبت داده می‌شوند، در حالی که علت اصلی یک بیماری مغزی است.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر دچار سردرد پیشرونده، تشنج بدون سابقه قبلی، ضعف یا بی‌حسی یک سمت بدن، اختلال گفتار، کاهش بینایی، اختلال تعادل، تغییرات شخصیتی یا اختلال حافظه شده‌اید، بهتر است در اولین فرصت توسط متخصص مغز و اعصاب یا جراح مغز و اعصاب ارزیابی شوید. تشخیص زودهنگام تومور مغزی می‌تواند نقش مهمی در موفقیت درمان و کاهش عوارض بیماری داشته باشد.

در این تصویر تمام نشانه های تومور مغزی را می توانید مرور و جمع بندی کنید.

تشخیص تومور مغزی؛ پزشکان چگونه این بیماری را تشخیص می‌دهند؟
علائم تومور مغزی می‌توانند با بسیاری از بیماری‌های دیگر مانند میگرن، سکته مغزی، ام‌اس، عفونت‌های مغزی یا حتی برخی اختلالات روان‌پزشکی شباهت داشته باشند. به همین دلیل، پزشک تنها بر اساس علائم بیمار نمی‌تواند وجود تومور مغزی را تأیید یا رد کند و برای رسیدن به تشخیص قطعی، انجام بررسی‌های تخصصی ضروری است.
امروزه با پیشرفت فناوری‌های تصویربرداری، بسیاری از تومورهای مغزی در مراحل اولیه شناسایی می‌شوند. تشخیص زودهنگام نه‌تنها به انتخاب بهترین روش درمان کمک می‌کند، بلکه در بسیاری از موارد شانس موفقیت درمان را نیز افزایش می‌دهد.فرآیند تشخیص معمولاً از معاینه بالینی آغاز شده و در صورت نیاز با تصویربرداری، آزمایش‌های تکمیلی و بررسی بافت تومور ادامه پیدا می‌کند. 

در صورت مشاهده علائم مشکوک یا داشتن نتیجه غیرطبیعی در MRI، بهتر است هرچه زودتر توسط یک متخصص جراحی مغز و اعصاب معاینه شوید.

تکنولوژی ام ار ای یکی از مهمترین و پرکاربرد ترین ابزار ها برای بررسی بافت مغزی است. 

در بررسی بیماران مبتلا به درد گردن، گزگز دست‌ها یا ضعف اندام فوقانی، پزشک باید بین بیماری‌های مغزی و مشکلات ستون فقرات گردنی مانند دیسک گردن افتراق قائل شود تا مناسب‌ترین درمان انتخاب شود. 

معاینه عصبی؛ نخستین گام در تشخیص
اولین مرحله تشخیص، گرفتن شرح حال دقیق و انجام معاینه کامل عصبی است. پزشک درباره زمان شروع علائم، روند پیشرفت آن‌ها، سابقه تشنج، سردرد، اختلال بینایی، بیماری‌های قبلی و سابقه خانوادگی سؤال می‌کند.
سپس عملکرد سیستم عصبی از جمله قدرت عضلات، حس اندام‌ها، تعادل، راه رفتن، گفتار، حافظه، رفلکس‌ها، بینایی و عملکرد اعصاب مغزی بررسی می‌شود. یافته‌های این معاینه می‌تواند محل احتمالی ضایعه را مشخص کرده و در انتخاب مناسب‌ترین روش تصویربرداری کمک‌کننده باشد. 

یکی از مهم‌ترین مراحل تشخیص، افتراق تومور مغزی از بیماری‌هایی مانند سکته مغزی است؛ زیرا این دو بیماری می‌توانند علائم مشابهی ایجاد کنند، اما روش درمان آن‌ها کاملاً متفاوت است.

MRI مغز؛ دقیق‌ترین روش تشخیص تومور مغزی
مهم‌ترین و دقیق‌ترین روش تشخیص تومورهای مغزی، تصویربرداری MRI با تزریق ماده حاجب است. این روش تصاویر بسیار دقیقی از مغز تهیه می‌کند و اطلاعات ارزشمندی درباره محل تومور، اندازه، شکل، میزان نفوذ به بافت‌های اطراف و وجود تورم مغزی در اختیار پزشک قرار می‌دهد.
در بسیاری از بیماران، MRI نه‌تنها وجود تومور را مشخص می‌کند، بلکه تا حد زیادی نوع احتمالی آن را نیز نشان می‌دهد و نقش مهمی در برنامه‌ریزی جراحی دارد. در برخی موارد نیز از تکنیک‌های پیشرفته مانند Functional MRI (fMRI)، MR Spectroscopy، Perfusion MRI و Diffusion MRI برای بررسی دقیق‌تر تومور استفاده می‌شود.

در تفسیر mri شناخت  بافت طبیعی بسیار کمک کننده است همچنین استفاده از سکانس های مختلف یا تزریق ماده حاجب بسیار کمک کننده است.

سی‌تی اسکن؛ روش سریع در شرایط اورژانسی
در بیمارانی که با کاهش سطح هوشیاری، تشنج، سردرد شدید یا احتمال خونریزی مغزی مراجعه می‌کنند، معمولاً ابتدا سی‌تی اسکن مغز (CT Scan) انجام می‌شود.اگرچه CT نسبت به MRI دقت کمتری در تشخیص برخی تومورها دارد، اما به دلیل سرعت بالا و دسترسی آسان، در شرایط اورژانسی بسیار ارزشمند است و می‌تواند وجود خونریزی، تورم مغز یا توده‌های بزرگ را به‌سرعت مشخص کند.

نمونه‌برداری (بیوپسی)؛ تشخیص قطعی نوع تومور
پس از مشاهده تومور در تصویربرداری، در بسیاری از موارد برای تعیین نوع دقیق آن نیاز به بررسی بافت تومور وجود دارد. این کار از طریق نمونه‌برداری (بیوپسی) یا هنگام جراحی انجام می‌شود. آسیب‌شناس با بررسی سلول‌های تومور زیر میکروسکوپ و انجام آزمایش‌های تخصصی، نوع تومور، درجه بدخیمی و ویژگی‌های مولکولی آن را مشخص می‌کند. این اطلاعات نقش تعیین‌کننده‌ای در انتخاب روش درمان و پیش‌بینی روند بیماری دارند.

بررسی‌های ژنتیکی و مولکولی
امروزه تشخیص تومور مغزی تنها به بررسی ظاهر سلول‌ها محدود نمی‌شود. بر اساس طبقه‌بندی جدید WHO 2021، ویژگی‌های مولکولی تومور نیز در تشخیص و درمان اهمیت زیادی دارند.
بررسی مارکرهایی مانند IDH mutation، MGMT promoter methylation، 1p/19q codeletion و TERT promoter mutation به پزشک کمک می‌کند تا رفتار تومور، احتمال پاسخ به درمان و پیش‌آگهی بیمار را دقیق‌تر ارزیابی کند.

آیا آزمایش خون می‌تواند تومور مغزی را تشخیص دهد؟
خیر. برخلاف برخی سرطان‌ها، در حال حاضر آزمایش خون به‌تنهایی قادر به تشخیص تومور مغزی نیست. آزمایش‌های خون بیشتر برای ارزیابی وضعیت عمومی بیمار، بررسی عملکرد اندام‌ها و آمادگی قبل از جراحی یا درمان انجام می‌شوند.

پس از تشخیص چه اتفاقی می‌افتد؟
پس از مشخص شدن نوع و محل تومور، تیم درمان شامل جراح مغز و اعصاب، متخصص مغز و اعصاب، رادیولوژیست، آسیب‌شناس و در صورت نیاز متخصص رادیوتراپی و انکولوژی، بهترین برنامه درمانی را برای بیمار انتخاب می‌کنند. این برنامه ممکن است شامل جراحی، رادیوتراپی، شیمی‌درمانی، درمان هدفمند یا ترکیبی از این روش‌ها باشد.

یک خلاصه کامل از اولین نشانه تومور مغزی تا درمان ان را در این اینفوگرافی می بینیم

درمان تومور مغزی؛ چه روش‌هایی برای درمان وجود دارد؟
پس از تشخیص قطعی تومور مغزی، مهم‌ترین سؤال بیماران این است که بهترین روش درمان چیست؟ پاسخ این سؤال برای همه افراد یکسان نیست. انتخاب درمان به عواملی مانند نوع تومور، محل قرارگیری، اندازه، درجه بدخیمی، سن بیمار، وضعیت عمومی سلامت و نتایج بررسی‌های مولکولی بستگی دارد.
امروزه درمان تومورهای مغزی به‌صورت چندتخصصی (Multidisciplinary) انجام می‌شود. در این رویکرد، جراح مغز و اعصاب، متخصص مغز و اعصاب، رادیولوژیست، آسیب‌شناس، متخصص رادیوتراپی و انکولوژی با همکاری یکدیگر بهترین برنامه درمانی را برای هر بیمار طراحی می‌کنند.
در بسیاری از موارد، درمان تنها به یک روش محدود نمی‌شود و ممکن است ترکیبی از جراحی، رادیوتراپی، شیمی‌درمانی و درمان‌های هدفمند برای رسیدن به بهترین نتیجه مورد استفاده قرار گیرد.

انتخاب روش درمان به نوع و محل تومور بستگی دارد. برای دریافت نظر تخصصی درباره جراحی یا سایر روش‌های درمان، درخواست ویزیت تخصصی خود را ثبت کنید.


این تصویر انواع روش های درمانی برای تومور های مغزی را نشان می دهد.

جراحی؛ مهم‌ترین روش درمان بسیاری از تومورهای مغزی
در بسیاری از بیماران، جراحی اولین و مؤثرترین روش درمان محسوب می‌شود. هدف جراح می‌تواند برداشت کامل تومور، کاهش حجم آن برای کاهش فشار بر مغز یا تهیه نمونه جهت تشخیص دقیق باشد.
امروزه استفاده از فناوری‌هایی مانند میکروسکوپ جراحی، نوروناویگیشن، مانیتورینگ عصبی حین عمل، فلورسنس 5-ALA و MRI حین جراحی باعث شده است که تومورها با دقت بیشتری برداشته شوند و آسیب به بافت سالم مغز به حداقل برسد.البته در برخی موارد، به دلیل قرار گرفتن تومور در نواحی بسیار حساس مغز، خارج کردن کامل آن ممکن نیست و جراح تنها بخشی از تومور را برمی‌دارد تا خطر عوارض عصبی کاهش یابد.

رادیوتراپی؛ از بین بردن سلول‌های باقی‌مانده
رادیوتراپی از پرتوهای پرانرژی برای تخریب سلول‌های تومور استفاده می‌کند. این روش معمولاً پس از جراحی یا در بیمارانی که امکان جراحی ندارند به کار می‌رود.تکنیک‌های پیشرفته‌ای مانند IMRT، VMAT، SRS و SBRT این امکان را فراهم کرده‌اند که پرتو با دقت بسیار بالا به تومور تابانده شود و آسیب به بافت سالم مغز به حداقل برسد.
در برخی بیماران نیز از رادیوسرجری استریوتاکتیک مانند Gamma Knife یا CyberKnife برای درمان تومورهای کوچک یا ضایعات متاستاتیک استفاده می‌شود.

شیمی‌درمانی؛ درمان دارویی برخی تومورهای مغزی
برخی از تومورهای مغزی به داروهای شیمی‌درمانی پاسخ مناسبی می‌دهند. یکی از شناخته‌شده‌ترین داروها تموزولوماید (Temozolomide) است که معمولاً در درمان گلیوبلاستوما همراه با رادیوتراپی استفاده می‌شود.
نوع دارو، دوز و مدت درمان برای هر بیمار متفاوت است و بر اساس نوع تومور و نتایج بررسی‌های مولکولی تعیین می‌شود.

درمان‌های هدفمند و ایمونوتراپی
پیشرفت دانش ژنتیک و زیست‌شناسی مولکولی، مسیر درمان تومورهای مغزی را متحول کرده است. امروزه در برخی بیماران، با شناسایی جهش‌های ژنتیکی خاص می‌توان از داروهای هدفمند استفاده کرد که مستقیماً سلول‌های تومور را هدف قرار می‌دهند.همچنین تحقیقات گسترده‌ای درباره ایمونوتراپی، واکسن‌های ضدتومور و درمان‌های مبتنی بر سلول‌های ایمنی در حال انجام است. اگرچه بسیاری از این روش‌ها هنوز برای همه بیماران به‌عنوان درمان استاندارد شناخته نمی‌شوند، اما نتایج اولیه برخی مطالعات امیدوارکننده بوده است.

آیا همه بیماران به جراحی نیاز دارند؟
خیر. تصمیم‌گیری درباره جراحی برای هر بیمار به‌صورت اختصاصی انجام می‌شود. برخی تومورهای کوچک، خوش‌خیم و بدون علامت ممکن است تنها با انجام MRIهای دوره‌ای تحت نظر قرار گیرند.
همچنین در بیمارانی که محل تومور بسیار حساس است یا شرایط جسمانی اجازه جراحی را نمی‌دهد، ممکن است رادیوتراپی، رادیوسرجری یا درمان دارویی به‌عنوان روش اصلی انتخاب شود. 

اگر پزشک انجام جراحی را توصیه کرده است و قصد دریافت نظر دوم (Second Opinion) دارید، می‌توانید با دکتررضا صائبی‌راد، جراح مغز و اعصاب، مشاوره تخصصی داشته باشید.

مراقبت و پیگیری پس از درمان
پایان درمان به معنای پایان مراقبت نیست. بیشتر بیماران پس از جراحی یا سایر درمان‌ها باید به‌طور منظم تحت پیگیری قرار گیرند تا در صورت عود احتمالی بیماری، اقدامات لازم در زمان مناسب انجام شود.
این پیگیری‌ها معمولاً شامل انجام MRIهای دوره‌ای، معاینه عصبی و در صورت نیاز توان‌بخشی، فیزیوتراپی، کاردرمانی یا گفتاردرمانی است. در برخی بیماران نیز مصرف داروهای ضدتشنج یا داروهای کاهش‌دهنده تورم مغز برای مدتی ادامه پیدا می‌کند. 

بسیاری از بیماران پس از جراحی تومور مغزی یا ترخیص از بیمارستان، به مراقبت‌های تخصصی در منزل نیاز دارند. در صورت نیاز، می‌توانید از خدمات پرستاری در منزل برای مراقبت از بیمار، کنترل داروها و پیگیری روند بهبودی استفاده کنید.

برخی از بیماران پس از جراحی تومور مغزی ممکن است برای بهبود عملکرد شناختی، تمرکز، حافظه یا توان‌بخشی عصبی به درمان‌های مکمل نیاز داشته باشند. در صورت صلاحدید پزشک، می‌توانید درباره خدمات نوروتراپی و نوروفیدبک نیز اطلاعات بیشتری کسب کنید.

زندگی با تومور مغزی؛ آیا می‌توان به زندگی عادی بازگشت؟
شنیدن تشخیص تومور مغزی برای بسیاری از بیماران و خانواده‌های آن‌ها با نگرانی و پرسش‌های فراوان همراه است. با این حال، باید توجه داشت که تومور مغزی یک بیماری واحد نیست و هر بیمار شرایط متفاوتی دارد. نوع تومور، محل قرارگیری، درجه بدخیمی، سن بیمار و زمان شروع درمان همگی در روند بهبودی نقش مهمی ایفا می‌کنند.
امروزه به لطف پیشرفت‌های چشمگیر در جراحی مغز و اعصاب، تصویربرداری پیشرفته، رادیوتراپی دقیق، شیمی‌درمانی و درمان‌های هدفمند، بسیاری از بیماران می‌توانند پس از درمان به فعالیت‌های روزمره، کار و زندگی طبیعی خود بازگردند. البته این موضوع نیازمند پیگیری منظم، رعایت توصیه‌های پزشکی و همکاری بیمار با تیم درمان است.

دوران نقاهت پس از درمان ممکن است برای برخی بیماران با محدودیت حرکتی یا نیاز به مراقبت‌های تخصصی همراه باشد. استفاده از خدمات پرستاری در منزل می‌تواند روند بهبودی را آسان‌تر کرده و از بیمار و خانواده او حمایت کند.

آیا می‌توان از تومور مغزی پیشگیری کرد؟
در حال حاضر، راه قطعی برای پیشگیری از بیشتر تومورهای مغزی وجود ندارد، زیرا علت دقیق ایجاد بسیاری از آن‌ها هنوز به‌طور کامل شناخته نشده است. با این حال، کاهش مواجهه غیرضروری با پرتوهای یونیزان، پیگیری مناسب سرطان‌های اولیه، توجه به علائم عصبی جدید و مراجعه به‌موقع به پزشک می‌تواند در تشخیص زودهنگام و بهبود نتایج درمان مؤثر باشد.
افرادی که سابقه بیماری‌های ژنتیکی خاص یا سابقه خانوادگی برخی تومورهای مغزی را دارند، بهتر است تحت نظر پزشک متخصص قرار گیرند و در صورت نیاز از مشاوره ژنتیک استفاده کنند.

چه زمانی باید به جراح مغز و اعصاب مراجعه کرد؟
اگر دچار سردردهای جدید و پیشرونده، تشنج بدون سابقه قبلی، ضعف یا بی‌حسی یک سمت بدن، اختلال گفتار، کاهش بینایی، دوبینی، اختلال تعادل، تغییرات شخصیتی یا کاهش حافظه شده‌اید، بهتر است در اولین فرصت توسط متخصص جراحی مغز و اعصاب معاینه شوید.تشخیص زودهنگام می‌تواند امکان درمان مؤثرتر را فراهم کرده و از بروز عوارض جدی جلوگیری کند. حتی اگر علت علائم تومور مغزی نباشد، بررسی تخصصی برای رد سایر بیماری‌های مغز و اعصاب نیز اهمیت زیادی دارد.

اگر ضعف یا بی‌حسی یک سمت بدن، اختلال گفتار یا افت ناگهانی بینایی به‌طور ناگهانی ایجاد شود، ممکن است علت آن سکته مغزی باشد و نیاز به اقدام فوری داشته باشد. برای آشنایی بیشتر، مقاله علائم سکته مغزی و اقدامات اورژانسی را بخوانید.

آیا در MRI یا CT اسکن شما تومور مغزی گزارش شده است یا به دلیل علائم عصبی به دنبال نظر یک متخصص هستید؟ برای بررسی مدارک پزشکی، دریافت برنامه درمانی و مشاوره تخصصی، می‌توانید با دکتر رضا صائبی‌راد، جراح مغز و اعصاب، وقت ویزیت رزرو کنید.

اگر بیمار پس از جراحی یا درمان به مراقبت تخصصی در منزل نیاز دارد، می‌توانید از خدمات پرستاری در منزل دکتر رضا صائبی‌راد برای دریافت مراقبت‌های حرفه‌ای و پیگیری درمان استفاده کنید. 

در برخی بیماران، به‌ویژه افرادی که پس از درمان با مشکلاتی مانند اختلال تمرکز، کاهش عملکرد شناختی یا برخی عوارض عصبی مواجه هستند، نوروتراپی می‌تواند به‌عنوان بخشی از برنامه توان‌بخشی و با نظر پزشک متخصص مورد استفاده قرار گیرد. برای آشنایی با این خدمات، صفحه نوروتراپی دکتر رضا صائبی‌راد را مشاهده کنید.


این مطلب برای شما مفید بود؟

آن را با افرادی که ممکن است به آن نیاز داشته باشند به اشتراک بگذارید.

منابع

  1. Brain tumor
  2. brain-tumor diagnosis-treatment
  3. Brain and Spinal cord tumor
  4. Brain Cancer (Brain Tumor)
  5. Gliomas
  6. Glioblastoma Multiforme
  7. A simplified overview of the World Health Organization classification of central nervous system tumors 2021
  8. Rapid brain tumor classification from sparse epigenomic data

سوالات متداول

آیا هر تومور مغزی سرطان است؟

خیر. بسیاری از تومورهای مغزی خوش‌خیم هستند و رشد آهسته‌ای دارند. با این حال، حتی تومورهای خوش‌خیم نیز اگر روی بخش‌های حساس مغز فشار وارد کنند، ممکن است نیاز به درمان داشته باشند.

شایع‌ترین علائم تومور مغزی چیست؟

سردردهای مداوم، تشنج، تهوع و استفراغ، ضعف یا بی‌حسی اندام‌ها، اختلال بینایی، دوبینی، مشکلات تعادل، تغییرات حافظه و اختلال گفتار از مهم‌ترین علائم تومور مغزی هستند.

آیا سردرد همیشه نشانه تومور مغزی است؟

خیر. بیشتر سردردها به دلیل میگرن، تنش عضلانی یا علل دیگر ایجاد می‌شوند. تنها درصد کمی از سردردها ناشی از تومور مغزی هستند، اما اگر سردرد جدید، پیشرونده یا همراه با علائم عصبی باشد، باید بررسی شود.

تومور مغزی چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص با معاینه عصبی آغاز می‌شود و معمولاً با MRI مغز تکمیل می‌شود. در برخی بیماران از CT اسکن، نمونه‌برداری (بیوپسی) و آزمایش‌های پاتولوژی و مولکولی نیز استفاده می‌شود.

آیا تومور مغزی بدون علامت هم وجود دارد؟

بله. برخی تومورهای مغزی در مراحل اولیه هیچ علامتی ایجاد نمی‌کنند و به‌طور اتفاقی هنگام انجام MRI یا CT اسکن برای مشکلات دیگر کشف می‌شوند.

آیا همه بیماران مبتلا به تومور مغزی باید جراحی شوند؟

خیر. تصمیم به جراحی به نوع، اندازه، محل تومور و وضعیت عمومی بیمار بستگی دارد. در برخی موارد تنها پیگیری، رادیوتراپی یا درمان دارویی کافی است.

آیا تومور مغزی قابل درمان است؟

بله. بسیاری از تومورهای مغزی، به‌ویژه انواع خوش‌خیم، با جراحی یا سایر روش‌های درمانی به‌خوبی کنترل یا درمان می‌شوند. حتی در برخی تومورهای بدخیم نیز درمان می‌تواند طول عمر و کیفیت زندگی بیمار را بهبود دهد.

آیا تومور مغزی ارثی است؟

بیشتر تومورهای مغزی ارثی نیستند. با این حال، برخی سندرم‌های ژنتیکی نادر می‌توانند احتمال ابتلا به بعضی از انواع تومورهای مغزی را افزایش دهند.

آیا تومور مغزی باعث تشنج می‌شود؟

بله. تشنج یکی از علائم شایع برخی تومورهای مغزی است و گاهی اولین علامتی است که بیمار را به پزشک مراجعه می‌دهد.

آیا MRI بهتر از CT اسکن است؟

در بیشتر موارد بله. MRI تصاویر دقیق‌تری از بافت مغز ارائه می‌دهد و بهترین روش برای تشخیص بیشتر تومورهای مغزی محسوب می‌شود، در حالی که CT اسکن بیشتر در شرایط اورژانسی کاربرد دارد.

آیا بعد از جراحی تومور مغزی امکان بازگشت بیماری وجود دارد؟

بسته به نوع و درجه تومور، احتمال عود وجود دارد. به همین دلیل انجام MRIهای دوره‌ای و پیگیری منظم توسط جراح مغز و اعصاب اهمیت زیادی دارد.

طول درمان تومور مغزی چقدر است؟

مدت درمان برای هر بیمار متفاوت است. برخی بیماران تنها با یک جراحی درمان می‌شوند، در حالی که برخی دیگر به رادیوتراپی، شیمی‌درمانی و پیگیری چندساله نیاز دارند.

آیا زندگی طبیعی پس از درمان تومور مغزی امکان‌پذیر است؟

در بسیاری از بیماران بله. با درمان مناسب و توان‌بخشی در صورت نیاز، بسیاری از افراد می‌توانند به فعالیت‌های روزمره، کار و زندگی عادی خود بازگردند.